Κυριακάτικες Ιστορίες

Στο τέλος της μέρας – πόσο μάλλον της εβδομάδας – αυτό είναι που μετράει. Η Κυριακή φαντάζει με κοντή γιορτή! Βαριά, με την αβάσταχτη ελαφρότητα της ξεκούρασης αλλά και αέρινη, με τους ανθρώπους να νιώθουν τη βαρύτητα της τελευταίας συμπιεσμένης στιγμής. Για πολλούς, η Κυριακή είναι καλύτερη και τελειώνει λίγο πιο αργά, ξεγελώντας το άδολο του χρόνου με ένα αρωματικό φλυτζάνι αχνιστού Σμυρναίικου καφέ. Η ποιοτική απόλαυση σε μια πιο ήρεμη και χαλαρή διάθεση. Σε μια παράλληλη αναζήτηση αδράνειας. Στην εξασφάλιση του πάθους για ζωή!
 
Ανέκαθεν μου άρεσε να ακούω και να συλλέγω τις πιο ενδιαφέρουσες, αφηγηματικές καθημερινές ιστορίες. Ίσως γιατί με κάποιον μαγικό τρόπο το μαγειρικό μυαλό μου, έπλαθε διάφορα εικονοκλαστικά σενάρια μετατρέποντας τα βιώματα και τα ερεθίσματα των ανθρώπων σε συνταγές! Ποτέ ξανά η Κυριακή δε θα είναι ίδια. Ο εξαιρετικός Σμυρναίικος είναι μια κατηγορία από μόνος του! Μαζί του, παίρνουμε τη ζεστή σκυτάλη και μοιραζόμαστε τις πιο εκλεκτές δικές μας ιστορίες από την εβδομάδα που πέρασε αλλά δεν «ακούμπησε». Ας σταματήσουμε για λίγο το χρόνο με αθάνατες οικογενειακές στιγμές. Το οφείλουμε σε όλους όσους αγαπάμε. Καλή όρεξη και καλή μας Κυριακή! 

Πόσα γεμιστά να χωρέσει το μάτι; Χορταίνεις μόνο που βλέπεις τη φωτογραφία ή το εντελώς αντίθετο; Πόσα ταψιά φαντάζεται το μυαλό ότι χωράνε σε μία Κυριακή; Ένας μπαξές από φρέσκα λαχανικά εποχής και μυρωδικά είναι η μόνη αέρινη εικόνα που «παίζει», καθώς διαλέγεις και μαζεύεις την τελευταία Κυριακάτικη Συνταγή του Ιουνίου στο καλάθι σου. Όμως μέχρι να «μιλήσουν» στις καρδιές αυτά τα πετυχημένα και πολύχρωμα γεμιστά, το λόγο έχει – και για πολλή ώρα μάλιστα – ο Σμυρναίικος...

 

Υπάρχουν και αυτές οι Κυριακές, αυτές που δεν έχουν καθόλου ήχο ή μάλλον η ποιότητα της ησυχίας είναι διαφορετική. Το soiree με φίλους είναι από τις πιο όμορφες Κυριακάτικες «υποχρεώσεις». Μια πρόσκληση για ολοήμερο κους κους μπορεί να προσφέρει ένα παραμυθένιο κάλεσμα βγαλμένο με μεγάλο αυθορμητισμό από τον αγαπημένο πρώτο μήνα του Καλοκαιριού! Αν σε αυτή την «αργία» της αγχωτικής καθημερινότητας...

Κάθε σπίτι έχει και μία ιστορία να διηγηθεί σχετικά με τους... κεφτέδες του! Οι συνταγές της θείας, της μαμάς, της γιαγιάς, της καλύτερης φίλης κλπ. Υπάρχουν διάφορες συζητήσεις κάθε φορά με το κύριο θέμα της τρυφερής «αντιπαράθεσης» να εστιάζεται στη δυνατή σχέση ζωής που δημιουργεί τελικά η μαγειρική. Στον απόηχο της ανταλλαγής απόψεων για το ποιός είναι ο πρωτομάστορας για τα καλύτερα κεφτεδάκια, σημαντικό ρόλο παίζει το πολύωρο αλισβερίσι πάνω από το τραπέζι της κουζίνας...

Τα Κυριακάτικα τραπέζια από εδώ και πέρα θα είναι πιο πολύχρωμα από ποτέ με μεγάλη φλοράλ διαθεση. Ένα υπαίθριο πικ-νικ θα μεταφέρεται «εντός» σπιτιού από το χρωματιστό τραπεζομάντηλο μέχρι το σκηνικό γύρω από το τραπέζι να στήνεται με άφθονη αγάπη! Είναι σήμα κατατεθέν μιας ευτυχισμένης εποχής...

Μαμά να βάλω καφέ; Έλα, θα πούμε και ιστορίες από τα παλιά γύρω από το μακρόστενο τραπέζι με το πεντακάθαρο χρωματιστό τραπεζομάντηλο! Να πούμε και τη γιαγιά με τον παππού! Και ναι, ο Σμυρναίικος θα «ψήσει» με τον τρόπο που μόνο αυτός ξέρει, την μεγαλεπήβολη σταδιακή προετοιμασία της Κυριακής. Αυτή την ευλογημένη μέρα που έχει αδυναμία στην οικογένεια και όσα συμβαίνουν γύρω από αυτή!Μαμά να βάλω καφέ; Έλα, θα πούμε και ιστορίες από τα παλιά γύρω από το μακρόστενο τραπέζι με το πεντακάθαρο χρωματιστό τραπεζομάντηλο...

«Αν δεις πασχαλίτσες, σημαίνει τύχη...» Με τα λόγια αυτά ξεκινάει η σημερινή ιστορία που έχει αρκετό άρωμα αλλά και εικόνες σχεδόν από όλη τη χώρα! Σήμερα, όλη η Ελλάδα έχει «γύρισμα» με την κάθε οικογένεια να βάζει τη δική της σφραγίδα στο Πασχαλινό τραπέζι με το αρνί, το κατσίκι, το κοκορέτσι και ότι καλό κάνει κέφι ο μερακλής νοικοκύρης. Όμως η μέρα αρχίζει πολύ νωρίς με τσουρεκάκι και τελειώνει πολύ αργά με ότι βάλει ο νους! Ο παππούς Ιάκωβος Δρακούλης μάλλον το ήξερε καλά αυτό...

Η υποψία της συνταγής για το δικό μου Κυριακάτικο στιφάδο, που όμως εξελίχθηκε απρόσμενα σε μια Ανοιξιάτικη ιστορία, ξεκίνησε κάπως έτσι όπως θα σας τη διηγηθώ παρακάτω. Βρισκόμουν στη Θεσσαλονίκη την προηγούμενη εβδομάδα για δουλειά, όταν μου ήρθε μια αναπάντεχη όρεξη για ποδήλατο στην απέραντη παραλία της νύφης του Θερμαϊκού…

11. 10 το πρωί, σε μια Κυριακή σαν τις άλλες. Ή μήπως όχι; Αλήθεια τι μπορεί να μας πει ακόμη ένας καφές; Ο Σμυρναίικος δεν είναι ακόμη ένας καφές. Είναι ένας επεξεργασμένος, γευστικός πειρασμός που διακρίνεται στην ιδιαίτερη και ποιοτική κατηγορία – να παίζει μόνος του –. Σαν το νοσταλγικό πινγκ-πονγκ από ξεθωριασμένες, ενίοτε ρετρό αναμνήσεις, αλλά με ζωντανό ηχόχρωμα ανάμεσα στην ιστορία της Αφροδίτης και του Πέτρου. Η συνέχεια επί της... οθόνης...

smyrneikos GIF 300x250

Alexandros Papandreou © 2004-2016. All rights Reserved.